Aste honetan Clara Gutierrez biologo, etnobotaniko eta landare basatietan adituak emandako ikastaroa amaitu dugu. Ikastaroaren helburua ustiategi konbentzional bat ustiategi ekologiko bihurtzeko eman beharreko pausoak irakastea zen. Clarak urte asko daramatza Fraisoro Eskolan sendabelarren, landareak sendatzen dituzten landare gastronomikoen eta nekazaritza eta baratzezaintza ekologikoari buruzko ikastaroak ematen. Elkarrizketatzeko aukera aprobetxatu dugu.

-Zu biologoa zara. Nola hasi zinen nekazaritza ekologikoan espezializatzen?

Gernikako nire aitona nekazaritza ingeniaria zen eta nire familiak betidanik izan du baratze ekologikoa, artadia…eta horrek piztu zidan interesa. 17 urte nituenetik Frantziara joaten nintzen prestakin ekologikoak egiten ikastera, ikastaroetara… Gero ikerketa egiten hasi nintzen, eta karrera ikasten nuen bitartean bizi nintzen baserrian praktikatu. Garai hartan, inguruko baserritarrekin harremanetan jartzen nintzen teknika ezberdinak erakusteko. Bizitza osoa eman dut hemendik eta handik behatzen eta ikasten: Zumaia, Gernika, gero Andaluzia, Kolonbia…

Andaluzian nekazariei aholkuak ematen hasi nintzen, nekazaritza-eskola batetik. Bitartean, nire baserrian biodinamikoa lantzen genuen, familia-kontsumorako eta soberakinak saltzeko. Eta Sevillako nekazaritza enpresa batentzat ere lan egin nuen.

– Noiz hasi zinen prestakuntza ematen?

Aracena mendilerroan baratzezaintzari eta lorezaintza ekologikoari buruzko tailer okupazionalak ematen hasi nintzen. 80ko hamarkadan, oraindik ez zegoen gai horiei buruzko prestakuntza edo titulazio espezifikorik. Aldi berean, eskolak eman, ikasi, ikertu eta asko ikasten genuen. Eta harrezkero etengabe eman ditut ikastaroak, gaur egun on line ere bai.

– Landare basatiekin lan asko egiten duzu. Zerk deitu dizu gai horretan espezializatzera?

Betidanik erakarri naute basa-landareek. Unibertsitatean botanikan espezializatu nintzen, baina landare basatiak ez ziren fakultatean lantzen ziren gaiak. Neure kabuz aritu nintzen ikasten, behatzen eta ikertzen. Askoz geroago, Huelvako Serrano Ikasketen Ikerketa Zentroan sartu nintzen eta beste ikertzaile eta etnobotaniko batzuekin lan egin nuen. Nirea beti izan da basa-landareekiko grina eta jakin-mina.

– Zer dute landare landuetan aurkitzen ez ditugun landare basatiek?

Landare guztiek liluratzen naute, landatutakoek ere bai, garai batean basatiak izan ziren baina “etxekotuak” izan ziren landareak besterik ez baitira. Basatiek bereziki hunkitzen naute bakarrik ateratzen direlako eta beren zikloetan perfektuak direlako. Ondorio hori atera nuen Kolonbiako oihanean bizi izan nituen bi urteetan: mundu hori erabat basatia zen eta perfektua zen.

– Aurtengo ikasturteari dagokionez, esplikatzen ari zara ustiategi arrunt bat ekologiko bihurtzeko prozesua. Prozesu hori zaila al da?

Zailena pentsamoldea aldatzea da, begiratzeko modua aldatzea. Hasiera zaila da, eraldatu egin behar duzulako. Bigarren eta hirugarren urteetan errazagoa da, baina gaur egun urak eta lurzoruak birsortzeko teknikak oso azkarrak eta eraginkorrak dira. Ikasi besterik ez da egin behar.

Nik zortea izan nuen, ekologikoan laborantza konbentzionalean baino lehenago ikasi nuelako. Nire aitonak Gernikan egiten zuena ekologikotzat hartuko litzateke orain, baina lehen normalena zen, mundu guztiak egiten zuena. Horregatik da garrantzitsua ezagutzea, begiratzea Nik lur ekologiko bikainak ezagutzeko zortea izan dut eta horrek konbentzitu egin nau.

– Etorkizuna hortik joango dela uste duzu?

Fakultatean ekosistemetan espezializatu nintzen eta hor elementu guztien arteko elkarrekintza ulertzen duzu. Planeta nahitaez aldatzen ari da. Gizakiok kutsatu eta suntsitu egin dugu, baina orain prozesua iraultzen ari da. Bestela, jasanezina da.

Beti bezala, plazer bat Clararekin hitz egitea. Ez gara denbora luzerako agurtzen, martxoaren 23an Fraisoron bueltan baitugu beste ikastaro bat emateko, oraingo honetan instalazio adierazgarriei buruzkoa.

Leave a Comment